2009 წელი ქართული კულტურისა და საზოგადოებრივი აზრისთვის გარდამტეხი აღმოჩნდა. ეს იყო რუსეთ-საქართველოს 2008 წლის აგვისტოს ომის შემდგომი პერიოდი, როცა ქვეყანაში ნაციონალური იდენტობის ახალი სიმბოლოები იბადებოდა.
2009 წლისთვის ხუთჯვრიანი დროშა (თეთრი ფონი, წითელი ჯვრები) უკვე მტკიცედ იყო ფესვგადგმული, როგორც ეროვნული ერთიანობის მთავარი სიმბოლო. 2009 წლის 26 მაისის აღლუმზე დროშის გამოყენებამ აჩვენა, რომ ქვეყანა ცდილობდა საკუთარი ისტორიული მემკვიდრეობის (მეფე ვახტანგ გორგასლის დროშა) თანამედროვე კონტექსტში წარმოჩენას. Symbol 2009 Qartulad
2009 წელს თბილისმა მასპინძლობა გაუწია მრავალ საერთაშორისო ფესტივალს. ამ წელს განსაკუთრებით გამოიკვეთა ძველი თბილისის (აბანოთუბნის, ქარვასლის) რეკონსტრუქცია, რაც ქალაქის როგორც "ახალი ძველი" სიმბოლოს ჩამოყალიბების მცდელობა იყო. Symbol 2009 Qartulad
2009 წელს ქართულმა საზოგადოებამ იხილა ახალი თაობის მწერლების აღმასვლა. მაგალითად, დათო ტურაშვილის "იეღოვუ" (თუმცა გამოქვეყნდა მოგვიანებით, წერა 2009 წელს დაიწყო) გახდა იმედგაცრუებისა და ძიების სიმბოლო. ამ დროს პოპულარული გახდა ტერმინი "მე-9 ტალღა" – ახალი პროზაიკოსების თაობა, რომლებიც არღვევდნენ საბჭოთა ესთეტიკის ნარჩენებს. Symbol 2009 Qartulad